بیشین بینیم بااااااااااااااا

برادران حزب اللهی، سلام، یکی دو روزه به وبلاگهاتون سرک می کشم ولی گوشم کر می شه از سکوت مرموزتون سر رسوایی گزینش آموزش و پرورش.

نمی دونم این سکوت از روی ریاکاریه یا شرمساری. احتمالا جفتش!

ریاکاری چون بهرحال “آقای دکتر” ریش گرو گذاشتن تا مجلس اصولگرا به برادر فرشیدی رای اعتماد بده و نمی شه واسه اون هم کفن پوش شد و حجره و حوزه رو تعطیل کرد.

شرمساری چون ظرف یه سال دولت آراسته به هاله نور به منجلابی افتاده که خروس رو با “سرور کائنات” و “بهانه خلقت” مقایسه می کنه.

روزهای آخر بهمن، توی بعضی از وبلاگهاتون دیدم واسه سالگرد فتوای آیت الله خمینی علیه سلمان رشدی نوستالژی ترکوندین. حیف که جانشین ایشون بهر توهین علیه پیامبر همون جوری چکشی واکنش نشون نمی ده.

حتما بایستی از قدرت مخوف کاریکاتور برخوردار باشه، وگرنه تست چهار جوابی که توهین نیست. دم دانشگاه پره.

راستی یادتونه سر کاریکاتورهای دانمارکی، قلوه سنگ ده کیلویی رو مثل واکینگها به سفارتخونه های اسکاندیناوی پرت می کردین و معمم و غیر معمم، عینهو جکی چان از دیوار بالا می پریدین و فارس هم فریم به فریم این فتح خیبر رو پیکسلی می کرد؟

حیف، “آن شور اهورایی چه شد؟”

اینو یواشکی می گم، برادرها: فکر نمی کنین واسه یه آقای دکتر دارین دستی دستی هم دین تونو می فروشین و هم دنیا؟